Nu is dit eerste programma niet echt heel spannend... het doet nog niet zoveel! Daar zullen we eens verandering in aanbrengen...

Type in de IDE het volgende programma:

 

program tweede;

var
woord: String;

begin
writeln('hoe heet je?');
readln(woord);
writeln('hee, ',woord,'leuk dat je wilt leren programmeren!');
end.

Hier staan gelijk een paar nieuwe dingen in. Om te beginnen is daar  het woord var. Dit is een afkorting van het engelse variable. Een variabele in een programmeertaal is een naam voor een stukje geheugen van de computer. Als je aan het pgrammeren bent, en je wilt een getal of een stukje tekst bewaren, zul je een variabele nodig hebben. Je kunt je dat het beste voorstellen als een lade in het geheugen van de computer. Je kunt de computer opdracht geven om iets in de la te stoppen, of het er weer uit te halen. De volgende regel in het programma geeft aan hoe de lade moet heten (anders kun je hem niet meer terugvinden!), en, voor de computer nog veel belangrijker: wat je erin gaat stoppen.

  woord: string;

Deze regel geeft aan: de variabele heet woord, en ik wil er een string instoppen. Een string is de computernaam voor een stukje tekst (maximaal 255 tekens lang!). En, zoals alle statements, eindigt ook deze in een puntkomma.

Hiermee is dus in de computer een stukje geheugen gereserveerd, dat woord heet, en waar een stukje tekst in past van maximaal 255 tekens lang. Let op: ook de namen van variabelen zijn hoofdlettergevoelig. woord is een andere variabele dan Woord!

De volgende regel ken je: begin: het programma begint. De regel daarna herken je ook. Hij vertelt de computer dat hij een regel op het scherm moet zetten.

De regel daarna kende je nog niet: hij geeft aan dat de computer aan de gebruiker 'iets' moet vragen en dat hij wat de gebruiker intyped moet bewaren in de eerder aangemaakte variabele woord. En, aan het einde... jawel! een puntkomma! Het woord readln is een afkorting van het engelse 'read line', wat 'lees regel' betekent.

De regel daarna is een writeln, maar met iets meer dan eerst. Letterlijk staat er voor de computer: zet het woord 'hee,' op het scherm, dan de inhoud van de variabele woord, en dan de rest van de tekst. En aan het einde van het statement... jawel!

(De reden overigens dat ik zeg dat de puntkomma aan het einde van de een statement staat en niet aan het einde van een regel, is dat een regel meerdere statements mag bevatten, en een statement meer dan 1 regel lang mag zijn. Je kunt dus schrijven:

writeln('hoe heet je?');  readln(woord);

op 1 regel; de computer zal dat zonder meer accepteren.) Over het algemeen echter wordt dit onder programmeurs afgekeurd. Je programma wordt er voor mensen niet leesbaarder door (hoewel het voor de computer niets uitmaakt!) en bovendien: waarom zou je perse die twee dingen op 1 regel willen schrijven?

opdracht:

Verander het programma zo, dat het vraagt wat je gegeten hebt. Als je dan intyped 'witlof; moet het terugzeggen: "lekker he, witlof, vind je ook niet?".